Partir est mourir un peu
En nou is mama/schoonmoeder/oma weer weg. Raar hoor, helemaal niet leuk. Eerst 10 dagen met elkaar bezig en dan opeens foetsie. Michelle had het overdag nog niet zo door, maar vanavond voor het naar bed gaan liep ze met haar boekjes in haar hand en riep: Ooomaa!
We waren vanmorgen maar net op tijd; meteen koffer afgeven, inchecken en direct door de controle en het vliegtuig in. Wij hebben het erg gezellig gevonden dat mama er was en volgens ons was dat wederzijds. Zelf was ik pas om drie uur vanmiddag thuis omdat de terugweg die ik uitgekozen had afgesloten was. Gelukkig kon ik meteen aan de zalige door Willem gemaakte soep (mama weet wel wat voor soep!). En voor de anderen king crab + kreeften soep.
