De zon was zo
lekker warm dat langzaam mijn ogen aan het dicht vallen waren. Zo sterk zelfs
dat ik met geen moeite het einde van inschuifbare hengel kon blijven volgen. De
rugzak in de juiste hoek t.o.v van het gat geschoven, vislijn om mijn vinger
gewonden en daar lag ik. Denk dat het nog geen minuut duurde voordat ik
volledig weg was. Joe, Jack, Kevin, Peter en Joei stonden op een afstand hard
te lachen nadat ik wakker schrok van een ruk aan mijn vinger! Look above you Willy! Het was niet meer dan
een meter of 5 en daar scheerde een visarend over de vissen die al op het ijs
lagen!
Hij schrok van
mij en ik van hem en trok snel de vis naar boven!
