4x4x4x4
De weg is wit, de weg was breed en is nu smal. De sneeuw was aangestampt en nu rul en bijna poederachtig. Er is een auto voor ons geweest die een diep spoor er door heen heeft getrokken. Na het nodige vriezen is de rand zo scherp geworden dat je daar niet meer in wil belanden. Oei iets meer naar rechts, gaan we veel vis vangen komt er van achter? He, even niet Boris de auto die het diepe spoor heeft getrokken staat voor ons en zit tot ver over zijn buik in de sneeuw. Hij probeert een auto voor zich er uit te trekken. How are you? vraagt de bestuurder? Not too bad antwoord ik hem, and you!? Hmmm, de sun is shining antwoord hij. Heen en weer en maar trekken met de auto. Het is Mike zijn broer. We besluiten even later het hele stuk terug te rijden. Nee niet keren maar gewoon in zijn achteruit....en zorgen dat we eruit blijven.
We waren van plan om te gaan ijsvissen. En dat plan passen we nu maar even ter plekke aan. Hup een stuk naar rechts rijden, parkeren en dan lopen. Ik zie Boris kijken nadat Monique tot boven haar knie in de sneeuw zakt. Heel voorzichtig beweegt hij zich over de sneeuw, en daar gaat Boris de sneeuw in. Grote glimlach, zijn we er al bijna vraagt hij?
En Michelle, die volgt Monique in haar voetsporen en even later halen we de eerste vis uit een diep zwart gat in het ijs.
