Met een diepe zucht stap ik de deur binnen
.... en roep ik zachtjes hallo!?
Weer een vermoeiende nacht met die vervelende kinderen.
Weer een onderbetaalde nacht.
Maar ja, elke keer als ik de telefoon op pak, kwam het niet uit me mond om het te vragen, om meer geld. Steeds bedacht ik me op de laatste minuut om het niet te zeggen en lachte Boris me weer uit.
Maar gisteren was er iets anders gebeurd. Alicia (de moeder van de vervelende kinderen) liet een boodschap op het antwoord apparaat of ik nog een keer kon oppassen. Dit is me kans, dacht ik, om haar een mailtje te sturen en het eindelijk te vragen.
Als ik het maar durf. Het duurde maar een paar minuutjes( echt niet) voor mam en pap me er in te praten. En eindelijk was het maaltje verstuurd.
Een dag later keek pap naar me met een ongeruste blik en zei dat ik maar even naar boven moest gaan om naar haar antwoord te kijken(niet goed dacht ik dus).
Nou, vaders zijn echt niet leuk kan ik je zeggen. Ik las het mailtje en daar stond het volgende:
HI Michelle,
Thanks for letting me know. Yes, I was thinking your rate should go up so that seems fair to me. The 1st will be great.See you then!Alicia
Nou, je kan je voorstelen wat ik toen tegen pap zei!
