Woensdag en het huis is schoon, alle hoeken en gaten zijn stofvrij. Het was even voor de geboorte van Michelle een teken dat zij niet lang meer op zich zou laten wachten. Nou geloof ik daar niet zo in want deze keer was het huis echt vies. Michelle heeft gisterenmorgen namelijk meegeholpen om de composthoop om te scheppen. Als een klein negertje zo zwart van de nieuwe aarde liep ze rond met haar gep. Meer gep? Ja kom maar en daar verdween ze weer in de aarde. He urm, nog een urm, zoooooo wat een urmen. Mama!!!! Monique komt buiten en ziet Michelle zeker met een schep vol wurmen rondlopen. Ze moest zich erg inhouden om niet in gillen uit te barsten. Beestjes groot of klein, is nog steeds niet haar passie.
Over grote beestjes gesproken, we hebben een nieuwe grasmaaier, een ree dat alles wat maar net de grond uitkomt even bijknipt. Zou hem graag willen zien maar hij/zij laat alleen haar sporen achter. En we hebben weer een stukje vrij in het vriesvak en deze opvullen met een stukje vlees, ja graag!
De inhoud van de vriezer is ietwat geslonken omdat er een rust periode zit tussen het vissen op Kootenay meer en de rivier. We hebben 3 weken geleden 2 weken mogen vissen op de Kokanee zalm. Een inlandse zalm van zo’n 25/35 cm. Een heerlijke vis met oranje rood vlees. Bijna om geen kweekvis (meeste zalm hier) meer te eten.
