Een dag spijbelen
Herfst en nog geen winter das vreemd voor de lokale inwoners. Het moet er aankomen de hermelijn die we gisteren gezien hebben had zijn wintervel al aangetrokken. Walnoten die al op de grond beginnen te vallen. Mensen die naar de lucht kijken en zich verbazen over het feit dat vliegtuigen strepen achterlaten. Ja zelfs, dat ze binnen de gemeenteraad er vragen over hebben gesteld. Voor ons een dag om te spijbelen.
Maarten en ik zijn naar het Kokanee Park geweest om een dag lang te wandelen. Eerst met de auto naar gibson lake (be aware of the porcupines) om daarna te voet richting kaslo lake.
Het eerste stuk van gibson naar kokanee lake is een stuk waarin je ongeveer 500 meter stijgt. Al snel op de rand van de boomgrens om over dalen met prachtig gekleurde berken en lariksen te kijken. Ben er pas sinds een paar weken achter dat de kleuren zo intens zijn door de kou die boom zijn sappen snel laat doen terugtrekken. (mooie zin). Onderweg naar boven erg alert geluiden. Maarten heeft net een boek uit over bear attacks, en dat maakt je onopgemerkt erg scherp op mogelijk beer contact. Even voor onze voeten geritsel, het is een hermelijn, spier en spier wit. Al klaar voor de winter maar nu een makkelijke prooi door zijn wintervel. Even later worden we omringd door de marmotten die als karnaval gangers aan het toeteren zijn om aan te kondigen aan de medefeestgangers dat er twee indringers zijn. Wauw! Kokanee Lake zo helder zo mooi en zo stil. Kopje thee boterham en genieten van de zon. Aan de schaduw kant van de berg vriest het hard genoeg om de ondergrond keihard te maken. IJle lucht doet ons naar lucht happen om naar Garland lake te gaan. Helemaal bevroren en niet gek als kleine schaatsbaan.
We besluiten om over een paar weken met onze schaatsen terug te komen.
Gallery
Eén beeld zegt meer dan duizend woorden...
