Één bes!
Gisteren zijn we naar Kaslo geweest deels met een speciale missie en deels om Martine de omgeving te showen. Huckelberries daar waren naar op zoek. We hoorden hierover van Sandra en de buurvrouw. Het zou nog beter moeten smaken dan een bosbes. Klein en fijn en heerlijk voor in muffins. Maar de twee vrouwen wilde alleen niet vertellen waar de kleine besjes te vinden waren. Na lang zeuren eindelijk te weet gekomen (ik kan hier niet meer over schrijven) Een Canadees zal zijn vindplaats voor bessen nooit uit handen geven. Met zijn allen naar boven, 10 kilometer over een logging road naar boven. Puin stof en nog meer naar boven, ze onderweg gezien maar nog te weinig rijp. Was het te vroeg in het jaar of konden we de juiste plek niet vinden. Eenmaal boven een prachtig uitzicht over de rockies. Klep open, om het zweet van het motorblok op te laten drogen en na gek te zijn geworden van de muggen weer voorzichtig naar beneden (zonder bessen)
