Tok tok tok tok
Geen kalkoen, maar een zeer vriendelijke uitgeruste bio kip uit de Slocan Valley met Thanksgiving! Nou ja, een dag later, want we hadden onze vriend te laat uit de diepvries gehaald, zodat we op Thanksgiving hals over kop naar de winkel moesten en Michelle met een kaaspizza aan kwam. Maar vanavond hebben we een van de organische kippen van Steve en Shelly opgegeten, (mochten niet mee in de verhuiswagen naar Alberta).
De tuin is zo goed als aan kant; �Wat doet papa?� �Die rijdt stront rond!�, roept Michelle dan. Willem heeft via via paardenpoep op de kop weten te tikken en heeft meteen het halve dorp van deze stront voorzien. Het riekt goed en het schijnt ook nog goed te zijn voor de kwaliteit van de aarde. We zullen eens kijken of we dan de 40 kilo bramen kunnen overtreffen!
Verder zijn we bezig de honderden bollen die Willem�s moeder op heeft gestuurd te planten zodat we er volgend voorjaar gekleurd bij zullen zitten. De bollen zijn allemaal hert proef! Alle bolletjes die ik zorgvuldig in de aarde aan het stoppen was aan de ene kant, was Michelle er vrolijk weer uit aan het scheppen aan de andere kant. Boris geeft nog een grote lach en valt in slaap.
