Nee ik had nooit
gedacht dat ik nog eens met een groot mes aan mijn riem door het bos zou
stappen. Maar het is een onmisbaar attribuut voor wie aan een echte survival
wil doen. En dit is echt, want we moeten ons eigen kostje bij elkaar
scharrelen. Ik heb het mes ook gebruikt,
want je kunt het vieze werk niet altijd aan anderen overlaten. Dus toen de vis
moest worden gedood en schoongemaakt, heb ik mijn plicht vervuld. Ik heb het
beest een dodelijke klap achter op zijn kop gegeven en toen zijn vette buik opengesneden,
van achter naar voor, om zijn ingewanden eruit te halen. En het was niet eng.
Het was een schokkende gewoonheid.
Bron: Volkskrant 28 jan 09
