Verkiezingen: Doe je ogen maar eens dicht
Ik loop richting rob zijn kamer om de backup drive te halen. Een dagelijkse gebeurtenis verder niet bijzonders. Maar deze keer was het anders. Gerda loop voor me... en niet veel later rent ze naar de lift, halverwege draait ze om kijkt me aan en roept willem, vlug!
Ik vlieg omdat ze angst uitstraalt.. er ligt iemand op de grond. Gerda zegt are you okay nicole. Nicole mompelt en moet overgeven. Ze verliest haar bewustzijn voor even en leg haar veilig zodat ze geen last heeft van haar eigen overgeefsel.
Ik besluit om een een ambulance te laten komen omdat ze maar blijft wegzakken. Hartslag rond de 48 en laat het over aan de ambulance broeders.
Vandaag was ze na 1.5 dag weer terug op kantoor. Dankbaar en ze heeft een taart voor mij gebakken.
Vreemd hoe een band kan omslaan (was niet zo dol op haar) in iets wat normaler is geworden. Ze is ook maar een mens. Ze gaf vanmorgen aan dat ze straks naar de dokter gaat omdat er zoals ik dacht wel wat meer aan de hand is dan verkeer voedsel dat volgens haar partner de oorzaak was.
Anyway..... geleerd dat eikels ook een verhaal hebben en sommige eikels kunnen zelfs dank je zeggen.
En nu..... boris komt stemmen!
