De tijd vliegt
Boris is inmiddels de 10 pond ruim gepasseerd en geniet als een schaapje (al blatend) van het leven . Twee weken geleden oma op bezoek en michelle is door het dolle heen.
Na bij monique en mij langs te zijn geweest met het de folder van een lokale banden boer is oma degene die haar op de de stoel hijst en geïnteresseerd met haar de folder doorneemt. Zoooooooooo das een grote band he Oma!
Het is warmer en warmer aan het worden en we genieten van het wroeten en ploeteren in de tuin. Moses wat missen wij een kennis. Is dat echt onkruid? We vragen het ons veelvuldig af. Bij het ophalen van Oma een dikke zwarte beer, oma keek haar ogen uit (wij trouwens ook) xxxx Oma is inmiddels weer thuis en de andere oma en opa zijn op bezoek. Boris blijft blaten en lacht samen met oma wat af. Oma en Opa willen graag gezond blijven en lopen wat af. Vanmorgen naar Cottenwood gebracht om vandaar naar huis te lopen. Ik vraag me af of ze echt begrijpen dat het wildernis is waar we wonen. Geen grapjes over stilletjes door het bos lopen, maak altijd geluid, een cougar of een beer wil je liever niet verrassen.
Boris is degene met de meeste energie, monique is ietwat aan het uitputten (nu ook ietwat ziek, koorts etc) hij blijft het liefst de hele dag drinken. We gaan hem bijvoeren met krachtvoer.
Het weer blijft altijd een dankbaar gespreksonderwerp. We schrokken ons rot vorige week, bij helder weer een reuze onweersgebulder met daarvoor (2 seconden) een flits. Van schrik sprongen we een meter achteruit, we wisten niet dat dat ook bij helder weer kan gebeuren. Link naar meer foto's.
Van de hak op de tak: Vissen! Zeg maar reuze vis:
