Hond
Woensdag morgen zijn Mama, Boris, zijn vrienden en ik gaan wandelen in de hoog Bergen. Met twee autos en negen mensen zijn we de hobbelige weg heel langzaam omhoog gereden. Sherry, de moeder van Boris zijn vriendje zat naast mam voorin de auto.
Op een moment wilde ik even langs mam kijken naar de bergen en toen raakte ik bijna een groot eng beest die aan de achter kant van mams shirt zat. Ik schreeuwde en toen zag Sherry het ook en pakte snel een papiertje en pakte hem. Maar gelukkig bleef mam heel rustig en zijn we niet de berg af gekukeld!
Aan het einde van de wandeling zagen we een hond zitten die ook aan de start van de wandeling zat te wachten. Toen dachten we even na en herinnerende ons dat er geen baasje was van de hond en er stond ook geen bakje water voor de hond die geen schaduw had. We vonden het allemaal een beetje raar. Misschien had iemand hem ge abandonneert of was het baasje gewoon de wandeling gaan maken zonder zijn hond.
We beslisten om briefjes op al de autos te zetten dat zeiden als u de laatste auto bent, neemt u als tu blieft de hond mee. Maar toen deden we de auto open en sprong ie meteen erin. We yankten en vroegen we of we hem mochten houwen maar dat ging niet. Toen we in Kaslo waren hebben we maar snel de RCMP (politie) gebeld maar we weten nooit of hij het heeft overleeft.
Eén video zegt meer dan duizend beelden
Misschien leuk!?