Have you been here before?
Dat is een van de vragen die ik stellen moet wanneer er iemand binnenkomt in de dokterspraktijk waar ik sinds vorige week werk! Doktersassistente voor een paar shifts van 6 uur per week. En dat ondanks mijn dikke buik die zich nu echt niet meer laat verhullen. Het is een walk-in clinic waar 2 tot 3 doktoren per dag aanwezig zijn en de keren dat ik er tot nu toe ben geweest, is het er berendruk. Het gekste tot nu toe: een jongen die van een basketbaltoernooi kwam met in zijn elleboog een tand van zijn tegenstander. Het sneuste tot nu toe: iemand die om drugs kwam met een verhaal over dat zijn tand eruit lag en dat hij nu toch echt pijnstillers nodig had. Na mijn suggestie of hij niet beter naar de tandarts kon gaan, droop hij af. Maar goed, als ik naar tevredenheid functioneer, kan ik enkele maanden na de geboorte van onze nieuwe kleine daar weer vrolijk aan de slag.
Verder zijn we zo langzamerhand begonnen met de babykamer. Willem heeft het bed van Michelle groter moeten maken; we hadden nl. 2 kinderbedjes maar maar 1 kindermatras uit Nederland meegenomen. Laten nou de kindermatrassen hier een flink stuk groter zijn. Tja dan moet je kiezen tussen een nieuw bedje of het oude bedje wat groter maken. Met de compound mitre saw van Steve was dat een fluitje van een cent. Zo heeft Willem ook nog eens een tafeltje met stoeltjes voor Michelle gemaakt. Ze is er dolgelukkig mee en eet het liefst alleen nog maar aan haar eigen tafel!
