Om... Om... Om... MoWimibo - Why? Just read and have a look

Om... Om... Om...

14 Feb ’25 | 711 meters | |

Om... Om... Om... Ik had niet verwacht dat ik elke dag zou opstaan met mantra’s en de dag ook weer met mantra’s zou afsluiten. Handen vasthouden voor het eten? Dat doen we ook. Het leven op een wijngaard is anders dan ik had verwacht... Druiven plukken in het mooie ochtendlicht? Ja, dat kan—maar wel met een paar spinnetjes erbij. Een huis bouwen van aarde, met je eigen handen? Het geheime ingrediënt is paardenpoep, en dat blijft nog dagen onder je nagels zitten! Misschien is het leven op een wijngaard toch niet helemaal voor mij gemaakt.

’s Ochtends staan we om half zeven op, en om zeven uur beginnen we met de druiven. Voor nu plukken we ze nog niet (dat mag pas over een maand), maar we helpen ze in de juiste richting te groeien, zodat ze niet op de grond hangen en vies worden. Af en toe eet ik een druif. Of twee. Of drie. Of een hele tros. Dat maakt het werk wel leuk, ondanks de gigantische spinnen die de druiven bewaken.

Eén keer per week moet je voor iedereen ontbijt en lunch maken—en dat kunnen soms wel tien mensen zijn! Sommigen maken iets simpels, maar ik besloot om als ontbijt een hele appelcrumble te maken. En vanmiddag staan er zoete-aardappelfrietjes uit de oven op het menu! Dat vind ik misschien nog wel het leukste: de tijd nemen om uitgebreid te koken voor anderen, niet alleen voor jezelf. Ook al lukt het soms niet helemaal, en eindigt je rijst supersticky en zo zwaar als een baksteen. Sterker nog, er is gisteren een nieuwe vrijwilliger aangekomen die gluten vrij en vegan is, daar kan je toch niet blij van worden... Grapje grapje natuurlijk, er zijn best veel opties om iets lekkers te maken! (Said nobody ever!)

Maca en Bernardo, de eigenaren, zijn interessante mensen—heel anders dan de mensen in mijn eigen kring. Soms doen ze vreemde dingen, praten ze te snel, of staren ze voor zich uit en moet je je best doen om hun aandacht te krijgen. Maar ergens vind ik het ook bijzonder dat ze, met hun twee kleine kinderen, zo’n groot project zijn begonnen... In the middle of nowhere. Ik zou het ook doen—als ik mijn eigen wijn kon maken. Liters en liters Malbec maken het leven toch een stuk makkelijker.

Misschien klinkt dat een beetje zuur maar soms is de wijn zuur, en soms is het zoet! De volgende stap in mijn avontuur is Bariloche, de Nelson van Argentinië!

Liefs!

Michelle